Program naszej wycieczki był przebogaty. Zdobyliśmy najwyższy szczyt Karkonoszy - Śnieżkę, sfotografowaliśmy się przy Świątyni Wang, zwiedziliśmy przepiękną Pragę, podziwialiśmy przedziwne twory natury w Adrspaskim Skalnym Mieście. Bawiliśmy się świetnie. Żal tylko, że to nasza ostatnia wyprawa :(

Prawie wszystkie klasy powędrowały na wycieczki krajoznawcze. Zabrały ze sobą wychowawców i zaprzyjaźnionych nauczycieli. Przecież oni też są w końcu dziećmi swoich rodziców. Niech nie nudzą się sami w szkole.
Klasa 3d z p.o. wychowawcą i p. Matus wyruszyła na rajd rowerowy szlakiem „Deszczowej Doliny Skrwy”.

Niedawno kilka naszych klas gimnazjalnych (dwa autokary) miało okazję obejrzeć „premierę sezonu”, czyli jedną z najlepszych komedii Moliera w wykonaniu aktorów Teatru Dramatycznego w Płocku. W marcu wyruszy na „Skąpca” następna grupa, tym razem aż trzy autokary uczniów.

W dniu 20 lutego br. grupa uczniów Gimnazjum nr 2 była w Teatrze Dramatycznym im. Jerzego Szaniawskiego w Płocku. Wystawiana sztuka Moliera pt. „Skąpiec” jest naprawdę jednym z lepszych przedstawień teatralnych dla młodzieży. W sztuce tej są zarówno elementy nowoczesne, jak również starodawne. Przedstawienie to może się naprawdę podobać młodym ludziom, ponieważ jest tam wiele zabawnych scen, a także fragmenty o lekkim zabarwieniu erotycznym. Aktorzy są bardzo dobrze dobrani do ról, które odtwarzają. Jednym słowem - obsada aktorska wyśmienita.
Uważam, że sztuka ta jest godna obejrzenia przez każdego widza!

Spektakl pt. „Skąpiec”, który mogliśmy obejrzeć w Teatrze Dramatycznym w Płocku, już od samego początku zapowiadał się naprawdę ciekawie. Trochę zaskakujące było połączenie bardzo kolorowych strojów (falbany i różne dawne dodatki) z modnym ubiorem dwudziestego pierwszego wieku. Całe przedstawienie przepełnione było śmiesznymi scenami i zabawnymi wypowiedziami aktorów. Momentami wszyscy na sali pękali ze śmiechu.
Po skończeniu spektaklu wszyscy widzowie, bez wyjątku, wstali i zaczęli klaskać, najgłośniej jak potrafili.
Serdecznie polecam tę komedię tym, którzy lubią się pośmiać z ludzkich wad.

W zimowe popołudnie udaliśmy się do stolicy na musical „Koty”. W Teatrze Roma podziwialiśmy doskonałą scenografię, przyjrzeliśmy się ciekawym układom tanecznym, zostaliśmy zadziwieni fantazyjnymi strojami i fryzurami artystów. Siedząc w niewygodnych fotelach (brak wygód cielesnych wzmaga doznania estetyczne) wysłuchaliśmy „kociej muzyki” Webbera. Całość bardzo się podobała, o czym świadczą owacje na stojąco na zakończenie spektaklu.

Z chrześcijańską pieśnią na ustach (zasługa siostry Miriam) nasi uczniowie pomknęli przez zaśnieżone przestrzenie nie bacząc na rozpadające się sanie, obolałe kończyny i przemoczone buty. Nowy rok zaczął się bardzo obiecująco...

To co zobaczyliśmy, przeszło nasze oczekiwania. Wersja XIX-wieczna została uwspółcześniona i to do tego stopnia, że wcale nie kojarzyła się z epoką romantyzmu. Główna bohaterka - Eurydyka - zaskoczyła widzów zgrabną, skąpo odzianą sylwetką. Jej mąż - Orfeusz - realnym podejściem do życia. A jej ukochany - Pluton... tu było na co popatrzeć! Ognisty, wysoki brunet, z długą kitą czarnych włosów, odkrytym torsem, ubrany w czarne, skórzane spodnie, czarny płaszcz...
Bogowie z Olimpu prezentowali się równie wspaniale - chłopcom bardzo podobała się zwłaszcza Wenus i jej strój :)

No i piekło... Diablice i diabły odziane w czarno-czerwone skórzane stroje zaskoczyli śmiałością obyczajów. Ognisty kankan wzbudził zachwyt u każdego widza. I ta porywająca muzyka...
Aktorzy zostali nagrodzeni owacją na stojąco.
Po niezwykłych - czasem niebiańskich, czasem piekielnych - przeżyciach, nastąpiła proza życia - wizyta w McDonald's.
PS. Kiedy następna operetka?

Jej program był bardzo bogaty: wystawa zdjęć magazynu „National Geographic”, lekcja o gadach kopalnych w Muzeum Ekologii, film i wykład o astronomii w Muzeum Techniki, spacer po Starym Mieście no i, dla niektórych najważniejsze, wspólna podróż przez 250 km... Relacja uczestnika poniżej.

My - czyli „zbieranina ” wycieczkowiczów z klas pierwszych i drugich. Naszymi celami były: wystawa fotografii National Geographic, Muzeum Ewolucji, Planetarium, Stare Miasto i - w miarę możliwości - McDonald's lub KFC. W szampańskich (szympańskich?) humorach wsiedliśmy do autokaru. I tak minęła nam cała droga do Warszawy - wesoło i radośnie, a co najważniejsze - szybko.

Pierwsza część spektaklu to występ pana Jana Krzywoszonka, który brawurowo pokonał trasę Sochaczew-Warszawa wygłaszając przy tym dynamiczny monolog.
Druga część odbyła się już w Teatrze „Na Woli” i była znacznie spokojniejsza. Po trudach obcowania z kulturą wzmocniliśmy się w „nieśmiertelnym” McDonald's.
Następne wyjazdy teatralne już wkrótce. Zapraszamy.

Deszczowy ranek szybko zmienił się w słoneczne przedpołudnie. Dzięki temu mogliśmy zapoznać się z urządzeniami meteorologicznymi w obserwatorium Uniwersytetu Warszawskiego, podziwiać ekologiczny wiatrak (na zdjęciu) i „pospacerować” (niektórzy nie zgodzili się z określeniem „spacer”) po Brudzeńskim Parku Krajobrazowym (6 km marszu).

Wyznając zasadę, że jeden spacer z zabawami pozwoli lepiej się poznać niż tygodnie spędzone w ławce, udaliśmy się na teren Dybanki. Świetnie bawiliśmy się budując „Stonogę” i grając w berka. Brawa dla jesieni, która ciągle rozpieszcza nas cudowną pogodą.

Mamy nadzieję, że pierwszy w tym roku szkolnym rajd rozpocznie prężną działalność Gimnazjalnego Koła Miłośników Turystyki Rowerowej. Zależy to przede wszystkim od Was - zapraszamy już za dwa tygodnie na rajd po Brudzeńskim Parku Krajobrazowym.

Uczniowie rozlokowani w domach swych hiszpańskich przyjaciół, mogli poznać codzienne zwyczaje, tryb życia Hiszpanów, no i wreszcie hiszpańską kuchnię...