Matematyczne rymowanki
Nagrodzone wiersze
Miejsce I
Nawet głąb zna kwadratu pole
Bok do kwadratu i szóstka w szkole!
Z kątami w szkole jest śmieszna sytuacja,
ponieważ ich miary to czysta rewelacja.
Gdy wpisany i środkowy na tym samym łuku się opierają,
to te pierwsze od tych drugich dwukrotnie mniejszą miarę mają.
Gdy kąt wpisany na średnicy stoi,
ma 90 stopni i każdy się go boi.
Kąty wpisane na tym samym łuku stworzone
tą samą miarą zostały obdarzone.
Więc pamiętaj słowa tej rymowanki,
by trafić do klasy, nie do oślej ławki.
Każdy wie nawet, gdy ma kaca,
Że tylko przy mnożeniu ułamki się skraca.
Jeśli nie chcesz podzielić losu Henia
Na kartce zapisuj wszystkie obliczenia.
Gdy w równaniu przenosisz wyrażenia,
Zawsze musisz znaki im zmieniać.
Wnet plus minusem zostanie,
Gdy po drugiej stronie „równa się” stanie.
Gdy minus do nawiasu bram puka
Wciąż znaków do zamiany cierpliwie szuka.
Lecz gdy znajdzie tam bratnią duszę
W plusa ja zmieni, mówić nie muszę.
Kiedy napotka liczbę dodatnią, co plus przed nią stoi,
Szybciutko, pędem zmienia ją w jedną ze swoich.
Gdy zapamiętasz te rymowankę,
Zrobisz równanie, a nie kaszankę!
Ułamek to wyższa forma dzielenia
Co stanęła na głowie tak od niechcenia.
Ile razy z polem trójkąta miałeś problemy?
My w tym kłopocie pomóc ci chcemy.
Pomnóż podstawę przez pół wysokości,
A nie będą już w czaszce strzykać ci kości.
Miejsce II
W dowolnym trójkącie
Jest taka zasada
Sumy wszystkich kątów
Mierzyć nie wypada
Zawsze taka suma ma tę samą miarę
180 stopni musisz dać mi wiarę
czworokąt się składa jakby z trzech trójkątów
a więc jaka jest w nim miara wszystkich kątów?
Odpowiedź jest prosta
Gdy miary dodamy 360 stopni otrzymamy.
S. Bartosiak
Czy to trzy świnki
Czy krasnoludków siedem
Podniesione do zera
Zawsze dają jeden.
Liczba pierwsza,
Niech się dowie kto nie wie
Dzieli się przez jeden
I przez samą siebie.
P. Zielińska
Miejsce III
Kiedy długość koła liczę,
mnożę pi przez średnicę.
W trójkącie równobocznym wysokość „h”
Dzieli kąt wewnętrzny na dwa.
Wyróżnienie
Z pierwiastkowania proste zadania,
Bo to odwrotność potęgowania.
|